Met de bus ging ik van LaPaz naar Peru. Dit keer gelukkig niet zo lange rit. 6 uurtjes. En dit keer wel cama. Ik was zo moe de laatste dag in LaPaz dat ik niet veel meer gedaan heb als wachten op me bus. Ik was er klaar mee. Wou die stad uit! en wou weer verder!!!

Het was nog even een gedoe en drukte op de bustherminaal zoals gewoonlijk. Het is altijd weer een uitdaging om de goede bus te vinden en te vertrouwen op het choatische systeem wat blijkbaar voor hun prima werkt. In de bus lekker me mp3 muziekje geluisterd, wat gesnoept, wat geslapen en toen de grens over! We moesten de bus uit, wat onwijs koud en donker was! stempeltje halen dat we bolivia verlieten. En toen moesten we zelf een stukje verder wandelen. En ik stapte dus ook zelf letterlijk en figuurlijk over de grens! van bolivia naar peru!!! best cool. En je zag gelijk veranderingen. Je zag overeenkomsten maar ook veranderingen! En de grootste en leukste verandering vind ik nog dat de mensen hier veel en veel aardiger, opener en vriendelijker zijn als in Bolivia. Die zijn nogal nors en gesloten, in hun zelf. Ik had dat ook al van andere mensen gehoord.

En toen weer stempeltje halen voor Peru! Yes, ik spaar stempels dus ben altijd weer helemaal blij met een extra exemplaar! Voor mij waren het nog maar een paar uurtjes. De meeste gingen direct door naar Cusco. Ik stop in Puno. Want vanuit Puno kon ik naar de floating ilands. En daar wou ik heen. Omdat ik vroeger op de basisschool een spreekbeurt heb moeten geven over een land. Ik heb toen gekozen voor Peru. En kon als klein, nerveus, verlegen meisje toen niet eens correct ticicacameer zeggen. Dus nou wou ik er wel eens heen. Even met eigen ogen zien waar ik toen over vertelde.

Aangekomen op de busstation moest ik eerst nog me stapel boliviaans geld wisselen. Ik heb het idee dat ik daarbij een beetje belazerd ben. Maar goed pin automaten deden het niet en wou ik een taxi naar me hostel nemen had ik toch echt geld nodig. Dus dan maar doen toch.

Aangekomen in het hostel wisten ze gelijk me naam, ze wisten van mijn mail die ik eerder die dag had verstuurd en hadden antwoord op me vragen. Zo kon ik de tour boeken en de nachtbus nemen naar Arequipe morgenavond. Heel relax! En wederom weer erg vriendelijk!

Na een moedeloos begin van de dag in La Paz had ik alle zin en energie weer terug gekregen in Puno. En tevreden ging ik naar me hostelkamertje. Wederom weer helemaal voor mezelf! Ik had gehoopt op een warme douche...maar helaas....koud water. En het was al koud genoeg dus douchie heb ik overgeslagen. En door de kou kon ik ook niet echt de slaap vatten...

De volgende morgen, het regende...nee he. zal ik dan toch me regenjasje nodig hebben vandaag. tot nu toe heb ik die steeds meegesjouwd en nog maar 1 x nodig gehad. bij de iguazu watervallen...en wou dat eigenlijk zo laten.

Toen ik aankwam bij de receptie vertelde de dame mij dat de bussen naar Arequipe niet reden vanavond in verband met stakingen. Blijkbaar heeft peru de laatste maanden meer last van stakingen...dat was een dompertje. dus besloten Arequipe over te slaan. Ga dat gewoon niet meer redden en dan maar extra dagje in Cusco. Zij zou het voor mij regelen en ik kon met de tour mee. Toen ik de auto in stapte regende het nog...toen ik op de boot stapte scheen de zon!!!

Het was zo onwijs apart om richting de floating ilands te varen. Zo bijzonder dat ik dit weer mag doen en zien en meemaken! Ja het is iets wat je moet zien. Ik kan er niet veel meer over vertellen dan dat het eilandjes zijn gemaakt van riet. Die drijven. Mensen wonen en werken er nog steeds op. We hebben een klein rondje gevaren op bootje gemaakt van...riet uiteraard! En het was gewoon ontzettend leuk om te zien. Zeker als je er een connectie mee heb zoals ik...het kleine verlegen meisje van 20 jaar geleden die stotterend een verhaal over peru probeerde te vertellen voor de klas...is nu een meid die weet wat ze wil en eventjes alleen een kleine wereldreis maakt en nu echt zelf over die eilanden gelopen heeft. Het was een heel apart gevoel met een mix aan emoties!

Vanavond dus niet door naar Arequipe...smiddags ben ik naar het busstation geweest om mijn ticket te wijzigingen. En toen ik mijn naam zei wist ze al van de situatie doordat de receptioniste van het hostel haar gebeld had. Kijk daar hou ik van he! Dat kan ik zo onwijs waarderen! Ik kreeg netjes me centjes terug en vanavond om 10 uur vertrek ik met een nachtbus naar Cusco. De enelaatste stop....maar ik wil nog niet naar huis!!! Peru is zo leuk!!!