Op de laatste zondag in Nieuw Zeeland had ik nog een gezellige barbie met famaly Verweij. Het was zo raar idee om weer weg te moeten gaan.Omdat ik op een maandagmorgen ontzettend vroeg vertrok bleef ik de laatste avond bij Petra. Zij was maandag vrij en zou me naar het vliegtuig brengen. Ik blijf er slecht in...afscheid nemen. En zeker op het vliegveld was het een moeilijk momentje om afscheid te nemen van me nichtje. Maar de reis gaat verder. Naar Zuid Amerika, ik heb er echter helemaal geen idee of gevoel bij...

De vliegreis duurde lang en aangekomen in Buenos Aires was het een chaos! Het duurde lang voordat me tas kwam maar uiteindelijk toch me spullentjes bij elkaar en de bus gevonden die me naar de stad bracht.

Toen ik aankwam in Australie dacht ik ' wow ik ben in Melbourne!!! ' en had een glimlach die niet meer van me gezicht af te krijgen was! Toen ik aankwam in Nieuw Zeeland had ik tranen van geluk en voelde zo goed weer terug te zijn. Toen ik aankwam in Argentinie dacht ik ' wat doe ik hier! '

Een ander continent, een ander land, een andere cultuur, een andere taal. Het was wennen, het was vooral onwijs druk! Als je nagaat dat Buenos Aires net zoveel inwoners heeft als Nieuw Zeeland bewoners heeft...ist inderdaad even een compleet andere wereld!

Ik heb de eerste dag ook niet veel gedaan. Ik was onwijs moe. En ben rond 4 uur gaan slapen tot 9 uur. Toen even wakker geweest want mijn oud collega Wim was ook in Buenos en als het mogelijk was zouden we ergens afspreken om een drankje te doen. Helaas zat Wim een uur van de stad af en moest de volgende dag vroeg doorreizen. Het was dus helaas niet mogelijk om af te spreken. Ik ben om 11 uur weer gaan slapen tot de volgende morgen 10 uur. De reis, het emotionele afscheid en de lange vliegreis...ik was denk ik gewoon heel erg moe.

Ik ben de volgende dag met openbaar vervoer naar La Boca geweest. Een kleurrijk gedeelte van Buenos. En langzaam kwam me reismojo weer terug. Buenos Aires is just another big city. Maar La Boca is kleurrijk, er dansen mensen tango op straat, overal muziek en gezellige terrassjes. Ja voelde me nu wel in Zuid Amerika. Daarna wou ik door naar San Telmo. Maar openbaar vervoer als je de taal niet spreekt is niet zo handig want mijn verzoek om een seintje te geven als we er waren werd waarschijnlijk niet begrepen en voordat ik het wist reden we al in de wijk waar me hostel was. Ik besloot dan ook terug te gaan en morgen met zo foute city hop on hop off bus tour de stad te ontdekken. Gemak dient de mens he.

De volgende dag was het even zoeken naar het ticketcenter waar de kaartjes verkocht worden maar uiteindelijk gevonden. Er stond een onwijs lange rij en na een half uur kon ik eindelijk me kaartje kopen. Ik vroeg of het mogelijk was ergens anders op te stappen want de rij om de bus op te stappen was 2 x zo lang. Het was mogelijk en ik ging al wandelend naar San Telmo. Zo zie je nog wat onderweg en het is in ieder geval beter als stilstaan.

Daarna de bus gepakt. Langs la boca gereden en langs alle andere andere leuke wijken. Hier en daar ben ik uitgestapt. Waaronder bij de bekende begraafplaats van Buenos Aires die volgens een Nederlands stel, die ik gisteren in Boca tegenkwam, heel indrukwekkend moest zijn. En dat was het zeker!!! Sinds 1882 is de begraafplaats er en elk graf heeft zijn eigen bouwstijl en de een is nog indrukwekkender dan de ander. Kan nog een verdere opsomming geven van de gebouwen, musea´s enz waar we langsgereden zijn. Ik heb ze niet allemaal gezien maar een goed toerist betaamd heb ik het meeste wel bekeken. Het was een lange maar leuke dag! Helaas miste ik wel me tango show avondje omdat ik te laat terug was om een kaartje te reserveren. Maar goed morgen weer een dag.

Op donderdag ben ik eerst opzoekgeweest naar busstation. En was ineerste instantie ook de verkeerde kant opgelopen. Had een snelle blik geworpen op de kaart en ben toen vertrokken. Ik kwam wel bij de bushalte maar bij de toeristische. Ik moesthet busstation hebben waar ik een kaartje kon kopen voor de bus naar Iguazu. Dat was aan de andere kant van Florida st. Een behoorlijk eind wandelen weer.Maar wederom en ook dat uiteindelijk gevonden.De nachtbussen hier hebben driemogelijkheden: rugleuningschuin, schuiner of plat! Ik heb gekozen voor plat! Het is een bustour van 20 uur en wou wel eens ervaren hoe dat zou zijn. Daarnaastzou ik drie maaltijden krijgen, een eigen tvtje en! en dat gaf dedoorslag!!! een glaasje bubbels!!! hhhmmm hahaha.

Daarna met openbaar vervoer naar Palermo gegaan. Het gaat zoveel beter als je bij het instappen de kaart met bestemming al in je handen heb. En je taalboekje al opengeslagen heb op de bladzijde met de zin ' wilt u me waarschuwen als ik uit moet stappen' haha. Het was van de bus nog een behoorlijke wandeling naar Salta, de straat waar het hotel staat die gebruikt werd in de Dutchie serie Julia´s Tango. En zeker als je ook nog eens de verkeerde kant op loopt. Maar na wat rondvragen, goed om je heen kijken vond ik uiteindelijk toch een wat redelijk vervallen maar zeker nog herkenbare hotel van Julia´s Tango. Heel erg leuk. En niet alleen het hotel was leuk om te zien maar heel de wijk. Het was allemaal wat rustiger als in de centrum van de grote stad! Mooie gebouwen, gezellige winkeltjes en op de hoek van de straat zag ik een onwijs snoezig, gezellig, romatisch en lief restaurantje. Je weet wel van die plekjes waar je alleen al een goed gevoel van krijgt als je er lekker op terrasje gaat zitten. En dat kreeg ik! Het was even een optimaal geniet momentje! Zo leuk! Me reismojo is back! Daarna weer een lange wandeling op zoek naar een bushalte. En wederom weer te laat voor de tango show stapte ik het hostel weer binnen. James (engelsman die ikde dag ervoor had leren kennen)was er nog en stelde voor een hapje te gaan eten. Omdat ik me Tango show weer gemist had besloot ik met hem mee te gaan en voor een goed stukje steak te gaan. Je kan natuurlijk niet Argentinie verlaten zonder een lekker stukje steak van de gril op te hebben. James had al eerder door ZA gereisd. Alleen ook, dit was zijn tweede wereldreis en nu samen met zijn vriendin. Zijn vriendin was na 7 maanden samen reizen even een paar dagen met haar moeder op stap die ook voor een vakantie over was gekomen. Van James heb ik veel goede en leuke tips gehad en kreeg alweer helemaal zin in de trip. Het enigste waar ik echt heel chago van kan worden zijn die eindeloze waarschuwingen dat het gevaarlijk kan zijn. James niet hoor. Terwijl van hem nog geld was gestolen uit de hostelkamer. Maar andere roomies, mensen die ik eerder sprak in de pacific...Natuurlijk is dat wel ergens op gebasseerd en neem het ook zeker serieus. Maar ik versta zakkenrollen niet als gevaarlijk. Natuurlijk niet leuk als het gebeurt maar het is niet gevaarlijk. Want dan zou Rotterdam, Amsterdamook gevaarlijk zijn! Nee het enigste wat gevaarlijk is, is oversteken hier! Ik heb in twee dagen tijd 5 aanrijdingen gezien tussen een auto (meesteal taxi) en een persoon. Ik wacht dus ook braaf of het groene manneke. Want bestuurders hier zien wandelaars als wij vogels zien. We verwachten wel dat ze wegvliegen zodra we aankomen rijden. En gelukkig doen de vogels dat ook...mensen niet altijd. Dat blijkt wel weer als 5 aanrijdingen ziet.

Op vrijdag hebben James en ik nog een beetje door te stad gewandeld. Niet veel bijzonders gedaan. Mijn bus zou die avond vertrekken. En hij moest zuinig aan doen met zijn centjes. Omdat ik trouw me kaartjes wou versturen ging ik opzoek naar postzegels. Maar serieus! na 2 uur rondkijken, vragen enz enz. Hebben we het niet gevonden. Een hoer is nog makkelijker te vinden hier. Echt bizar. Je ziet overal van die kleine briefjes met foto´s en telefoonnummers. Ze worden overal opgeplakt. Hele telefooncellen zitten onder, op palen, bushokjes, prullebakken. Overal worden die papiertjes opgeplakt. En vervolgens worden ze ook overal weer weggehaald door een team fel gele vestjes. En vervolgens zie je weer kerels die briefjes overal opplakken. Een never ending story en als je erop gaat letten wel grappig ook. Ik had dat nog nooit ergens ander in een stad gezien.

We hebben nog een klein hapje gegeten. Missie postzegel gestaakt en terug naar het hostel. Mijn taxi die me naar het busstation zou brengen kwam rond half 6. Me bus ging pas om 19.40. Ik was dus ruim op tijd! Maar op het busstation was het een onwijze mensenmassa. Mij werd bij verkoop van ticket verteld. Dat er tv schermen hingen met de tijd en bestemming. Daarop zou ik ook zien welke halte ik moest hebben. Maar na een drie kwartier braaf naar de schermen getuurd te hebben zag ik de mijne er niet tussen staan. En toen was het ineens 19.25. Voorzichtig begon ik hem toen wel te knijpen maar ik zag de bus organisatie staan met bestemming Iguazu. Toen ik aan de buschauffeur me ticket liet zijn gaf hij aan dat het de goede bus was. Toen ik me ticket vervolgens liet zien aan de kerel die de tassen inpakte gaf hij aan dat ik niet bij de goede bus was. Ja toen begon ik hem wel te knijpen want het was inmiddels 19.33. Ik zag nog 1 Iguazu bestemming om 19:40 staan en nam de gok. Gelukkig de goede! want het was uiteindelijk de goede bus en ik was op tijd! Gelukkig! Nu kon ik ontspannen genieten van me sjieke stoel die zo groot is als een zetel. Me tvtje en vooral de bubbels. 20 uur onderweg naar de volgende bestemming Iguazu!!!