Allereerst wil ik echt iedereen bedanken voor de ontzettend lieve smsjes, whats uppjes, mailtjes, telefoontjes enz enz...doet me goed en vind het fijn, gezelligen leuk dat jullie zo virtueel meereizen!

Natuurlijk was het op het laatste moment nog even stressen. Heb ik alles ingepakt, dubbel checken toch nog eventjes de laatste dingetjes kopen. Me schoonzusje kwam speciaal voor haar hardloop marathon nog eff langs om gedag te zeggen. En snel nog even langs me broertje! Kon natuurlijk niet weg zonder knuffel van me broer! Toen naar huis en was het toch echt tijd om te gaan! Dikke knuffel aan me ouders gegeven. Goh wat maak ik het die mensen toch moeilijk met die gekke impulsieve ideeen die ik soms heb. Ik werd de vorige keer al gek toen ik op me achterneefje moest passen en hij buiten wou spelen! dan kon ik hem niet meer zien en wist ik niet wat hij deed!!! haha en nou ga ik gewoon ff naar de andere kant van de wereld!!! Snapte wel dat moeders het er een beetje moeilijk mee had. Maar me moeder zei ook al ' ga alstublieft! je bent altijd al van het ontdekken geweest! vroeger werd je met je 7 jaar al door de politie thuis gebracht omdat je met een banaan en zak chips een wereldreis ging maken' haha ik kwam wel helemaal tot het speeltuintje aan de andere kant van de wijk! ;-)

En nu eindelijk is het zover!

Me lieve zus bracht me, zoals altijd, naar het vliegtuig. [again thanx sis!]Op ons gemak, we hadden tijd genoeg. Inchecken en nog snel even de nodige nicotine naar binnen werken en toen moest ik toch echt door die douane heen. Wat een drukte is dat toch altijd en ik erger me niet snel maar wat ik echt irritant vind is dat mensen rustig 20 minuten in de rij staan en dan uiteindelijk pas bij de band hun riem afdoen, op der gemakkie de spullen uit de zakken enz enz. Het grappige is ook altijd dat dat juist de mensen zijn die klagen dat de rij zo lang is!?!?! hoe zou dat nou kunnen he!!!

Maar goed ik ging eerst met een kleine cittyhopper naar Frankfurt. Ik zat op rij elf, mooi dacht ik nog dat is wel aan het begin ware het niet dat er maar 16 rijen waren ofzo. Vervolgens van een mini vliegtuig naar een vliegtuig met een trappetje! De reis naar Singapore ging goed. Heel goed. Ik heb een leuk filmpje gekeken en ben toen in slaap gevallen en werd pas weer wakker anderhalf uur voordat we gingen landen! hoe relax is dat!!! Daarna 3 uurtjes wachten op Singapore airport om door te vliegen naar Melbourne! En ach dat wachten is niet zo erg.Zat relax op een bankje me moeders fruitbakje leeg te snoepen en een boekje te lezen toen ik dacht dat ik in eenaflevering van BenidormBasterds was terecht gekomen want een wat oudere dame was naast me bezig met wat overdreven huppel oefeningen enzo. Waarschijnlijk omdatwe zo lang moeten vliegen zo.Misschien moet ik dat ook maar doen, wel wijs dacht ik...maar neh ik hou het lekker bij me boekje lezen en fruit eten.En in het vliegtuig heb ik wederom weer veel geslapen...Aangekomen in Melbourne werkte de truc met de pepernootjes super! Ik heb namelijk wat pepernootjes meegenomen zodat ik wat 'aan te geven had' want Australie is echt super streng daarin. Ik gaf aan dat ik dutchie biscuits bij had en mocht zo de rij voorbij wandelen ennadat een leuke golden retriever aan me tas had gesneuveld mocht ik doorlopen en daar was ik dan. IN MELBOURNE!!! wow!!! ken dat gevoel dat je zo ontzettend blij bent dat je het wel uit wil schreeuwen, dansen, huppelen!!! dat had ik!!! Het voelt zo onwijs goed om weer down under te zijn!Met een glimlach die niet van me gezicht af te krijgen was liep ik naar de bus die me naar het hostel ging brengen. Ik was ongeveer rond half 8 geland en stapte om 9 uur me hostel binnen! Ik kan pas om 2 uur echt inchecken en heb al een klein rondje gewandeld, nu ff een berichtje en zo maar eens op het gemakkie kijken wat er allemaal te doen is hier down under in Melbourne!!!