Nog1 nachtje slapen...

Hoewel ik er heel de tijd wel druk mee bezig ben geweest moet ik zeggen dat het besef nu pas ook echt begint te komen...Heel de tijd benik drukbezig geweest met de praktische dingen.Heb ik de juiste prikken al gehad, medicijnen, auto alvast laten keuren,hostels boeken, tour in australie en natuurlijk ook shoppen!Stiekem toch nog wel heel veel shoppen, een leuke bijkomstigheid

Maarook dat was uit praktisch oogpunt want tjabij reizen hoort lopen, heel veel lopen en wandelen! En met al die gezellige beestjes op de grond in Australiëvond ik het toch wel een safe idee om toch wathogere wandelschoenen te halen...dus naar dewinkel en dan een moet je een keus maken uitalleen maar hele lelijke, wat zeg ik -grote lompe- bergschoenen! Degene die deze schoenen ontwerpt heeft écht geen gevoel voor fashion. Nou verwacht ik geen hippe sexyzwarte instappertjes, maar deze vrije school bergschoenenis toch ook wel de andere kant! Maar ze zitten lekker en het is nou eenmaal praktisch! En nou ik ze eenmaal heb ingelopen moet ik toegeven...tis toch ook wel stoer. Wat ik minder stoer vind zijn de speciale broeken en dan welafritsbroeken!!! Maar ook weer erg praktisch... maarals het niet nodig is ga ikga hem dus echt niet afritsen, dat is zóóó 1975

Uiteindelijk had ik al mijn spullentjes bij elkaar verzameld en dan komt de andere uitdaging...hoe ga ik dat in hemelsnaam in die backpack proppen! Maar na vier keer de tas in en uitpakken. Keuzes maken welk shirtje wel de kritische selectie overleefd en welke niet. Maar ik moet zeggen alles past! zelfs me föhn!!! tja kan dan wel gaan backpacken soms dagen niet kunnen douchen en in kleine drukke hosteltjes slapen maar ik wil wel me föhn haha! En ook dat is gelukt en totaal kom ik aan een nette 15 kilo! Goed hé

Ja het besef begint nu echt te komen. Het is een weekend vol emoties! Ikheb afschied moeten nemen van mijn werk. Me werk wat ik jarenlang met zoveel plezier en passie heb mogen doen. En van me lieve collega's! Dat viel niet mee...tranen bleven maar komen...maar het is helaas niet anders en ik ben blij dat ik eventjes er tussen uit kan. 110 dagen is misschien wat overdreven maar ach kleinigheidje.Vandaag me schatten Ralf en Fleur gedag gezegd. Die lieverds bleven maar knuffelen! En nu nog achter decomputer van papa en mama me laatste blogje in Nederland schrijven. De volgende keer zal inAustralië zijn!!! Hoe gaaf is dat!!! ja het besef begint nu echt te komen!Ik ga morgen weg! Ik ga morgen een droom en wens realiseren en daar ben ik ook heel trots op!!! Op naar een nieuw hoofdstuk!!!